We proberen binnen de Boei een plek te creëren waar iedereen die iets met kanker heeft zich gezien en gehoord voelt. Een plek waar je helemaal je zelf mag zijn.

Door mijn eigen ervaring als naaste en nabestaande weet ik hoe fijn het is om contact te hebben met lotgenoten. Mensen die soms al aan een half woord genoeg hebben om te begrijpen waarom je soms opeens verdrietig bent, of waar je de vraag kan stellen; hoe doe jij dat met Moeder-/Vaderdag? Of kerst? Hoe steunend je eigen netwerk ook kan zijn, de (h)erkenning van iemand die een vergelijkbaar verhaal heeft, is zoveel waard.

Binnen de Boei probeer ik, in mijn rol als directeur,  zo open mogelijk te kijken naar de mogelijkheden die er zijn voor mensen met kanker, hun naasten en nabestaanden.
Wat heeft iemand nodig om steun te ervaren en wat kunnen wij hierin betekenen?
Dit kan bijvoorbeeld door het organiseren van een lezing, omdat er veel behoefte is aan informatie over een bepaald onderwerp. Of het starten van een gespreksgroep omdat er behoefte is aan contact met lotgenoten met een eenzelfde diagnose en levensfase.
Dit kan ook betekenen dat we iemand verwijzen naar een organisatie buiten de Boei, omdat daar een beter passend aanbod is. Het streven is dat mensen goede ondersteuning ervaren, niet dat dit binnen de Boei moet gebeuren.

Ik ben trots op mijn hele team aan medewerkers en vrijwilligers. Een hele fijne groep die zich inzet om de Boei tot een waardevolle plek te maken voor iedereen die een steuntje in de rug kan gebruiken!